![آشنایی با بهترین رمان های ورزشی ادبیات جهان (قسمت اول)](https://media.chibekhoonam.net/2022/02/62-min.jpg)
آشنایی با بهترین رمان های ورزشی ادبیات جهان (قسمت اول)
همه ما به قهرمانان ورزشی علاقه داریم و دوست داریم به تماشای صحنه موفقیت شان بنشينيم. زیرا به این شکل، با آنها همذات پنداری می کنیم و در لذت پیروزی شان شریک می شویم. خواندن کتاب در مورد زندگی قهرمانان ورزشی و یا داستان هایی درباره آن ها نیز تاثیری مشابهِ تماشای مسابقات و فیلم های ورزشی دارد. خواندن داستان ها و رمان های ورزشی، چیزی بیش تر از سرگرمی هستند. ورزش بخشی از زندگی انسان ها است و رمان های ورزشی، لنزی هستند که از طریق آن می توان زندگی را از منظری جدید مشاهده کرد و حقایق بزرگی را در مورد آن دریافت. در داستان های ورزشی، به خوبی از روزمرگی ها گفته می شود، آن ها جنب و جوش بسیار دارند و هیجان را وارد جریان کتاب خواندن افراد می کنند.
نکته مهم رمان های ورزشی این است که شخصیت های اصلی، رویایی دارند. این رویا می تواند رسیدن به قلۀ قهرمانی باشد یا آرزوی اینکه شخص فقط بتوانند ورزش مورد علاقه خود را انجام دهد. در رمان های ورزشی، داستانِ تلاقی زندگی هایی را می خوانیم که اگر ورزش نمی بود، هرگز به هم متصل نمی شدند و بر یکدیگر تأثیر نمی گذاشتند. در این داستان ها، همدلی و اتحاد جایگزین تفاوت هایی مانند رنگ پوست، مذهب و تفاوت های فرهنگی می شود. به طور خلاصه، ورزش مانند خاکی است که داستان های تأثیر گذار و قدرتمندی در آن رشد می کنند.
رمان های ورزشی بهترین نوع داستان ها درباره قهرمانان و تبهکاران، شادی و غم، رهبران و ضعیفان، استقامت و عقب نشینی، دشمنی و دوستی، درد و امید، شکست و پیروزی هستند. این داستان ها با لحنی خودمانی و صمیمانه، بر این حقیقت تاکید دارند که مبارزه علیه مشکلات در زندگی اجتناب ناپذیر و بخشی طبیعی در حیات بشری است؛ و اگر انسان عقب ننشیند و ثابت قدم و استوار باشد، با سختی غیر منتظره و اغلب ظالمانه ای روبرو شود، بر تمام موانع غلبه می کند و در نهایت پیروز می گردد.
خواندن رمان های ورزشی لذت بخش است. آنها سرگرم کننده هستند، شادی را به ارمغان می آورند، عواطف را تحریک کرده و اشک ها را سرازیر می کنند. همه اینها دقیقاً همان چیزی است که از کتاب های خوب انتظار داریم. در ادامه مقاله با چند نمونه از بهترین رمان های ورزشی آشنا خواهیم شد.
گامبی وزیر اثر والتر تویس (۱۹۸۳)
گاهی اوقات شما کتابی در مورد موضوعی می خوانید که ممکن است چیزی در مورد آن ندانید و شما را به جایی می برد که حتی نمی دانستید وجود دارد. این همان کتاب است. حتی اگر شطرنج بازی نمی کنید و قوانین را هم نمی دانید، کتاب «گامبی وزیر» نوشتۀ والتر تویس، بینشی در مورد آنچه در ذهن شطرنج بازان می گذرد به شما می دهد. در کتاب گامبی وزیر شطرنج به قدری زیبا توصیف شده است که غیرممکن است هیجان مسابقاتی که در حال انجام هستن شما را تحت تأثیر قرار ندهد. قهرمان داستان دختری به نام “بث” است که می خواهد قهرمان شطرنج شود و برای رسیدن به این آرزو دست به هر کاری می زند .
بث هارمون یک کودک ساده و دوست داشتنی است که پس از کشته شدن مادرش در یک تصادف رانندگی، به یک یتیم خانه منتقل می شود. او در آنجا تنها دو دوست دارد. یک دختر سیاه پوست بلند قد که مورد بی مهری والدینش قرار گرفته و یک دوستی پنهانی با سرایدار قدیمی یتیم خانه که به او بازی شطرنج را آموزش می دهد. شطرنج برای بث یک تجربه نجات دهنده و الهام بخش است. اما او در بازی دچار وسواس می شود؛ زیرا شطرنج تبدیل به تنها لذت واقعی زندگی اش شده و او را از توجه به سایر جنبه های زندگی دور می کند. بث برای رسیدن به خواسته هایش با تلاش بسیار بر مشکلات غلبه می کند و در نهایت به آرزویش می رسد…کتاب گامبی وزیر، نمونه ای عالی از داستانی است که به جای اینکه گفته شود، نمایش داده می شود.
شهر خرس اثر فردریک بکمن (۲۰۱۲)
داستانی در مورد هاکی روی یخ؟ این موضوع برای ما که کمتر چیزی در مورد این ورزش می دانیم، می تواند بسیار جذاب و وسوسه کننده باشد. اما جالب تر این است که بدانید کتاب «شهر خرس» واقعاً در مورد هاکی روی یخ نیست، بلکه در مورد تأثیر یک رویداد ورزشی بر ساکنان شهری است که عشق افراطی به هاکی روی یخ دارند. فردریک بکمن یک نویسنده با استعداد و شگفت انگیز است. یکی از معدود نویسندگانی که می تواند کتاب هایی بنویسد که بسیار متفاوت از یکدیگر هستند. این رمان بسیار متفاوت از اثر معروف دیگرش «مردی به نام اوه» است.
داستان شهر خرس درباره یک تیم هاکی جوانان در یک شهر کوچک جنگلی است. تنها افتخار این شهر کوچک و دور افتاده، تیم هاکی روی یخ آن است که به تازگی در یک بازی بزرگ پیروز شده و راهی فینال کشوری شده است. پیروزی در فینال به معنای رستاخیز برای شهر و دستاوردهای اقتصادی برای اهالی آن است. در طول یک جشن بعد از بازی، یک جنایت اتفاق می افتد که در آن بازیکن ستاره تیم به قتل می رسد. درست پس از ارتکاب جنایت است که داستان اوج می گیرد.
نویسنده در رمان شهر خرس، شهر، سازمان هایش، ارزش هایش، انگیزه هایش و ساکنانش را تشریح می کند. چنین تصویر باشکوهی از رفتار انسان با تمام نقص هایش در کمتر رمانی به تصویر کشیده شده است. مشاهدات بکمن از وضعیت انسان در این رمان بسیار دقیق است و آن را تبدیل به یک دستاورد خیره کننده و کتابی که شایسته خواندن باشد، کرده است. رمان شهر خرس جزو لیست پرفروش های نیویورک تایمز نیز می باشد.
از دو که حرف می زنم از چه حرف می زنم اثر هاروکی موراکامی (۲۰۰۸)
صرف نظر از اینکه سبک زندگی افراد چگونه است، خواندن درباره مسیر موفقیت دیگران، معمولا بسیار الهام بخش می باشد. کتاب «از دو که حرف می زنم از چه حرف می زنم» اگر چه در قالب رمان نیست، اما داستان جذابی از رسیدن به تعادل از طریق دویدن است که می تواند به اندازه خواندن یک رمان، دوست داشتنی و گیرا باشد. این کتاب بخشی از خاطرات و روزمرگی های دویدن و نوشتن هاروکی موراکامی است. او در خاطرات خود بر این تاکید دارد که ورزش کردن و بخصوص دویدن، نه تنها بر جسم اثر دارد و سلامتی را به او پيشکش کرده، بلکه بر روان او نیز تأثیر شگفتی گذاشته و آزادی فکر و در نتیجه موفقیت حرفه ای را نیز برای وی به ارمغان آورده است.
هاروکی موراکامی به گفته منتقدان، مشهور ترین نویسنده زندۀ ژاپنی است. او این موفقیت را مدیون دویدن های مداوم و تلاش همیشگی اش می داند. با خواندن این کتاب ارزشمند، با نویسنده و داستان زندگی اش همراه می شویم و راز موفقیت را از او می آموزیم. کتاب از دو که حرف می زنم از چه حرف می زنم، جزو پرفروش ترین کتاب های ایران است و طرفداران بسیاری دارد.
باشگاه مشت زنی اثر چاک پالانیک (۱۹۹۶)
هرجا که بحث درباره یک رمان عالی باشد، نام کتاب «باشگاه مشت زنی» هم شنیده می شود. چه زمینه این بحث ها روانشناسی باشد، چه فلسفی، چه صحبت از بهترین رمان های اقتباس شده باشد و چه رمان هایی با پس زمینۀ ورزش، کتاب باشگاه مشت زنی اثر چاک پالانیک چیزی برای عرضه کردن دارد. البته لازم است بدانید این رمان، داستانی درباره ورزش نیست، اما نوع خاصی از آن، یعنی مشت زنی، در این رمان نقشی برجسته، تعیین کننده و حیاتی دارد. داستان اصلی اين رمان درباره شخصیتی به نام “تایلر دردن” است که یک آنارشیست است و با دنیا سر ناسازگاری دارد. او در ابتدا این عصیان را با مشت زدن به خودش بروز می دهد. اما کم کم خشمش فراگیر می شود. خشمی که در دل تک تک افراد سرخورده، کنار گذاشته شده و مطرود اجتماع وجود دارد.
همین خشم، زمینه تشکیل باشگاهی برای مبارزات مشت زنی را فراهم کرده و اعضای باشگاه را به دور هم جمع می کند. این افراد با شرکت در مسابقات غیر قانونی مشت زنی، خشم فرو خورده خود را بیرون می ریزند تا به پالایش روانی برسند. این افراد که از هر تیپی هستند، آخر هفته ها در پارکینگ های خالی، ساختمان های خرابه و جاهای متروکه دور هم جمع می شوند و با دست خالی با هم مبارزه می کنند. آن قدر به مبارزه ادامه می دهند تا از پا بیفتند و بعد با انرژی تازه ای که از انتقال خشم درونی شان به دست آورنده اند، خود را قادر به هر کاری می دانند. کتاب باشگاه مشت زنی شاهکار چاک پالانیک، برنده ی جایزه ی اورگان بوک برای بهترین رمان سال ۱۹۹۷ شده و از مشهور ترین رمان های معاصر است.
آشنایی با بهترین رمان های ورزشی ادبیات جهان (قسمت دوم)